follow the white rabbit

świat bajkowy kolorowy jest przyjemny. tam rzeczy zawsze mają dobre zakończenie. tam wiadomo, że dobrzy zwyciężają a źli przegrywają.
a czym ten biały królik jet w naszym prawdziwym życiu? może naszymi marzeniami, może potrzebami a może po prostu naszym przeznaczeniem. czy rzeczywiście powinniśmy za nim podążać? może jednak tak, bo jeśli nie jesteśmy jeszcze skostniali i niechętni, to powinniśmy wstać i ruszyć za nim. może zaprowadzi nas do świata tajemnic. może dzięki odwadze ruszenia za nim, poznamy to, co dobre. zobaczymy jak nasze potrzeby i marzenia mają szansę na urzeczywistnienie. i będziemy szczęśliwi. i będziemy się czuć tak za każdym razem, gdy wyrwiemy się z realnego świata, z obłudy i rzeczywistości. kiedy pobiegniemy za królikiem, nasza odwaga zostanie wynagrodzona i przeżyjemy przygodę.....

tak więc alicjo, w drogę.....

2013

zeszłoroczne horoskopy twierdziły, że 2012 to będzie dla ciebie najlepszy rok w tej dekadzie.....no, jeśli to miał być najlepszy, to strach się bać, jeśli idzie o pozostałe lata. fakt - nie był to najgorszy rok twojego życia. ale masz nadzieję, że nie był też najlepszy. bo dobry nie był. dzięki pomocy najbliższych spełniło się jedno z twoich marzeń. pozostałe jednak prysnęły jak bańka mydlana. straciłaś wiarę w to że mają szansę kiedyś się spełnić, upewniłaś się w przekonaniu, że jesteś niczym i cokolwiek nie weźmiesz w swoje ręce, rozsypie się jak piasek nad bałtykiem.....
do tego doszła ciężka choroba bliskiej osoby - na szczęście zakończyło się to szczęśliwie, jednak pół roku stresów z tym związanych nie wpłynęło na ciebie pozytywnie. dodatkowy stres związany z życiem zawodowym - też nie najlepiej.
życzysz sobie w przyszłym roku - spełnienia jednego z kilku marzeń, bo tylko na to już pozostała ci nadzieja, bo tylko ono od ciebie zależy. jeśli liczysz na kogoś innego, poza sobą, to na pewno się rozczarujesz. więc walcz o to, o co możesz.

suplement: osiągnęłaś jedną rzecz w tym roku. coś sobie udowodniłaś. wystartowałaś w run warsaw i dobiegłaś do końca.

anioł muzyki mnie oszukał....

chociaż bo ja wiem. to ja mu głupio wierzyłam. i ślepo. sądziłam, że jesteśmy przyjaciółmi. ale przyjaźń, jak i kochanie, wymaga zaangażowania obu stron. tu zabrakło tej części z jego strony. zapomniał? to ja zabiegałam o jego uwagę. karmiłam dziada swoimi nadziejami. a on się żywił, rósł w siłę, w zamian nie dając nic. ale każda sierota w końcu przejrzy na oczy. i chyba mam dosyć takiego "przyjaciela". może od zawsze tak naprawdę był moim wrogiem, ubranym w elegancki płaszczyk. muzyko - kochałam cię. dawałam ci całą siebie. i ....nie dostałam od ciebie nic w zamian. wiedz więc, że już nic ode mnie nie dostaniesz....dostałaś tyle godzin ciężkiej pracy, z której radośnie korzystałaś, a potem wyrzucałaś mnie w kąt jak zużytą rzecz. teraz sama poczuj, jak to jest - siedzieć samotnie w kącie, gdy zostaniesz opuszczona............

vēritās līberat

ukradliście aniołom skrzydła i odleciały tam, gdzie będzie im lepiej.....
wiktoria umarła, już nie będzie próbowała....wygrałam.....wynoszę się gdzie indziej
jestem zła....zła w różnym sensie. zła jako osoba.....bo złego diabli nie biorą, więc wzięli dobrego. ale może dobrze, bo nie warto być dobrym. bo w tym świecie, to bycie przegranym. zawsze i ciągle przegranym
i zła na to, co się dzieje....
jestem zła, bo świat ma w dupie. świat i ludzi interesują ci, którzy walczą, nie zawsze uczciwie. ci, którzy zwracają na siebie uwagę, a tak naprawdę mają w nosie, są w centrum zainteresowania. coś w tym jest, że żeby kogoś sobą zainteresować, trzeba udawać, że ci nie zależy. wtedy będą walczyć o ciebie. jeśli jest się w porządku, wydaje się człowiekowi, że ktoś to zauważy. i zauważy pragnienia i marzenia, które tak bardzo starasz się zrealizować. i nad których zrealizowaniem ciężko pracuje. ale tak się nigdy nie zdarza. i uczciwość i ciężka praca są mocno przereklamowane. są nic nie warte.
i zła, bo pozwoliłam sobie na wiarę, że dobre rzeczy są możliwe. że praca kiedyś się zwróci i zaowocuje. i z każdym, coraz większym rozczarowaniem traciłam tę wiarę. straciłam już jej resztki. a zmarnowałam czas i siły na tę wiarę i nadzieję. rozczarowanie tym większe. serce można mieć złamane wielokrotnie. w wielu miejscach, nie tylko przez miłość.
anioły odleciały, bo świat na to pozwolił.

kakao - 75%

całe życie jest słodko-gorzkie. to fakt. pewne rzeczy tylko udajesz, że cię cieszą. uśmiechem przykrywasz rozczarowania i to, co sprawia ból. ale są rzeczy, z których rzeczywiście się cieszysz. ale jednocześnie gdzieś w tobie siedzi jakiś diabełek, który widzi twoją radość i bierze widełki, którymi gdzieś w okolicach wątroby tak troszeczkę podziuga cię, żeby nie było ci w życiu zbyt wygodnie. i to jest chyba gorsze niż ten sztuczny śmiech. bo do sztucznego śmiechu, kiedy jesteś rozczarowana, już się przyzwyczaiłaś. ale rzeczy, które sprawiają ci radość i jednocześnie ból, są mocno niefajne. ciągle coś, jakby powiedziała mucha....kto zna, ten wie :D
ale z trzeciej strony (tego tewje mleczarz już nie wymyślił), miło było usłyszeć "oj, stęskniłam się za tobą"....
co nie zmienia tematu poprzedniego, czyli słodko-gorzki życia smak

spychologia stosowana

jak to się dzieje? niezależnie od tego, jaki jest ustrój, czy rzecz jest państwowa, czy prywatna, nadal istnieje to powszechne zjawisko.
*****
- mogę się z wami bawić?
- zapytaj jacka (bo w domyśle ja się z tobą bawić nie chcę, ale wolę ci tego nie mówić, może ktoś inny ci powie)
- jaaaaaceeeeeeeek, mogę się z wami bawić?
- no....eeeeee....nie wiem, zapytaj......
to poziom przedszkolno-podwórkowy. potem się dorasta i nic się nie zmienia
*****

- czy możemy mieć dziś godziny rektorskie?
- po co?
- bo jutro święto, a późno kończymy i chcemy do domu pojechać, bo nie jesteśmy z tego miasta
- nie możecie
- ale pierwszy rok może
- bo oni złożyli podanie
- ale my też
- ale za późno
- ...
- nie ma godzin rektorskich, niech wykładowca zdecyduje, czy możecie iść....

i w ten piękny sposób wykładowca znów robi za czarownicę, która wymaga i nie chce zwalniać z zajęć. eh....

z optymistycznym pozdrowieniem odpalam miotłę i lecę odwiedzić groby bliskich.....

nie to nie...

...łaski bzzzz.....
czy to jest to samo, co "poddaję się". chyba nie. bo poddanie się jest jakimś tam załamaniem się. a "nie to nie" jest ograniczeniem sobie bólu i rozczarowań. już w tak wielu rzeczach to zrobiłaś i sprawdziło się. kiedy stwierdziłaś, że "nie to nie", obudziły się w tobie mechanizmy obronne i spowodowały, że nie cierpisz tak bardzo. czasem jakieś wydarzenie przypomina to, czego pragnęłaś, a co nie ma szans się zdarzyć i wywołuje łzy, żal i rozczarowanie, ale w większości przypadków to działa. w tym przypadku też zadziała. jak stwierdzisz, że nie i nie chcesz już więcej czekać, marzyć i liczyć na coś, a potem tylko się rozczarowywać. pewnie czasem też zaboli ale nie za każdym razem.
to w sumie niczyja wina, że nie dostajesz od losu tego, co pragniesz a to, co nie sprawia ci takiej radości. co gorsza, często dostajesz to, co przypomina ci o jednej z większych porażek życia.......trudno się mówi - shit happens.....ale może to zadziała. przecież w innych sprawach działało....może i teraz tak będzie